Kombucha: Twój probiotyczny napój produkowany w domu

Kombucha: Twój probiotyczny napój produkowany w domu
Zazwyczaj Kombucha jest definiowana, jako „grzyb herbaciany”. Jest to kolonia bakterii i drożdży lub drożdżopodobnych, żyjących w doskonałej harmonii, tworząc kulturę SCOBY (z angielskiego: „Symbiotyczne kolonie bakterii i grzybów” ).

Wśród bakterii wyizolowane są:

Acetobacter: bakterie, które w obecności tlenu, przekształcają alkohol do kwasu octowego i utleniają glukozę do kwasu glukonowego.

Lactobacillus: bakterie, które czasami można znaleźć w kulturze Kombucha.
Z fermentacji cukrów, wytwarzają przede wszystkim kwas mlekowy i głownie obniżają pH środowiska w którym żyją.

Pediococcus: są to bakterie z rodziny lactobacillus.
Z fermentacji cukrów, produkują kwas mlekowy. Są one stosowane, jako probiotyki w produkcji serów i jogurtów.

Gluconacetobacter xylinus: wykorzystuje cukry, jako substrat w celu utworzenia celulozy drobnoustrojowej na powierzchni cieczy. Ogranicza zawartość alkoholu i zwiększa kwasowość napoju.

Gluconacetobacter kombucha: oprócz tworzenia mikrobiologicznej celulozy na powierzchni napoju, działa, jako azot-utrwalacz udostępniając azot dla innych cząsteczek: aminokwasów, witamin, białek, kwasów nukleinowych.

Wśród drożdży wyizolowano:

Saccharomyces: dzięki swej zdolności do fermentacji cukrów przechrzczono go, jako „grzybek cukru”.
Należy on do rodziny drożdży, które wytwarzają alkohol.
Ta jednakowa fermentacja alkoholowa jest stosowana w produkcji piwa, wina, ciasta i pieczywa (zwłaszcza S. cerevisiae jest w drożdżach świeżych lub liofilizowanych).

Schizosaccharomyces pombe: są to fermentujące drożdże jabłkowoalkoholowe, przekształcają kwas jabłkowy w alkohol etylowy i dwutlenek węgla.

Brettanomyces: gatunki drożdży, które produkują kwas octowy.

Kombucha ma długą tradycję stosowania, była juz znana w czasach przed Chrystusem, jako „nieśmiertelny eliksir zdrowia.” Co dziwne, jego europejskie korzenie sięgają 1900 roku, kiedy to przybyła z Azji Wschodniej. Od tego czasu zaczął być uprawiany w wielu domach, jako naturalne lekarstwo na wiele dolegliwości, od najmniej do najbardziej poważnych. W tym samym czasie, biorą początek badania naukowe.

Kultura Kombuchy wygląda jak żelatynowa błona w kształcie dysku, bardziej lub mniej grubego.
Cukier jest pokarmem Kombuchy. Herbata jest jej ekosystem, gdzie Kombucha rośnie i mnoży się w sposób ciągły, oddając do napoju substancje organiczne powstałe podczas jej metabolizmu.

Jej cyklowi życia towarzyszy fermentacja.

Cukier przekształca się w szereg kwasów: kwas octowy, mlekowy, jabłkowy, glukonowy, kwas glukuronowy, kwas węglowy i kwasów nukleinowych alkoholu.

I w tym samym czasie, reakcje chemiczne zachodzą z wytworzeniem witamin z grupy B, witaminy C, aminokwasów, enzymów, antybiotyków i innych produktów w ilościach śladowych.

Kwas glukuronowy jest bardzo ważnym kwasem, ponieważ nie można jego syntetyzować w laboratorium.

Ten kwas endogenny, produkowany wyłącznie w organizmie człowieka i zwierząt, pomaga wątrobie w zadaniach ponad 500 funkcji.

Badania naukowe wykazały, że w połączeniu z enzymem UDP-glukuronylotransferazy ma zdolność do wiązania się z wieloma substancjami toksycznymi, endogenne (hormony steroidowe czynniki rakotwórcze, reszty fenolowe z gnicie jelita, cholesterol, kwas moczowy) i egzogenne (różne leki, zanieczyszczenia środowiska), zamieniając je w glukuronidy, rozpuszczalne w wodzie i łatwe do wydalenia z moczem.
Ważny jest także w cyklu bilirubiny. Gdy kwasu glukuronowego brakuje, bilirubina nie może być wylana do żółci, co powoduje żółtaczkę z hiperbilirubinemią. Stan, który często obserwuje się u wcześniaków, z nieefektywnym układem enzymu UDP-glukuronylotransferazy lub niedoborem wrodzonym.
kwas glukuronowy uczestniczy w syntezie grupy polisacharydów zaangażowanych w produkcji tkanki łącznej i chrząstki. Ponadto stymulują produkcję limfocytów T i zdecydowanie zwiększają odporność komórkową.

Inną cechą napoju Kombucha jest jego zdolność antyseptyczna, wobec wirusów, bakterii, drożdży lub grzybów (Candida albicans).

Jej zwolennicy twierdzą, że Kombucha jest użyteczna w leczeniu miażdżycy tętnic, dny moczanowej, zapalenia stawów, bólu pleców, nerwobóli, kamieni nerkowych i żółciowych, zaburzenia przewodu pokarmowego, zaparciach, otyłości, cukrzycy, nadciśnieniu, trądziku, łuszczycy, starzenia się i raka.

Efekty uboczne

Osobiście nigdy ich nie miałam. Wydaje się, że, u niektórych osób wrażliwych, może spowodować łagodne zaburzenia żołądkowe lub trawienne, szybko przechodzące z zawieszeniem picia.

Jak przygotować napój probiotyczny Kombucha?

Słój – co najmniej 1,5 litra.
Gaza lub kawałek materiału do przykrycia słoja.
Gumka.
Sito plastikowe.

1 litr wody.
1 łyżeczka liści zielonej herbaty lub innego rodzaju herbaty.
Pięć lub sześć łyżek cukru (100-120 gr.)
100 ml sfermentowanej cieczy, czyli tak zwany „starter” lub ocet.
Kombucha.

Kilka wskazówek

Lepiej jest korzystać z liści zielonej herbaty, ponieważ nie zostały one poddane fermentacji, tak jak czarna herbata.
Również, jakość wody ma zasadnicze znaczenie. Najlepsza jest woda mineralna lub źródlana, wodę z kranu najlepiej przefiltrować.
Należy unikać bezpośredniego kontaktu Scoby i napojów z metalami, ponieważ kwasy mogą spowodować niepożądane reakcje.

Wykonanie:

Do 1 litra wrzącej wody dodać 1 łyżeczkę liści herbaty i 5-6 łyżek cukru, wymieszać i pozostawić do ostygnięcia.
Zimna herbatę przefiltrować przez gęste sito do słoja.
Grzyba przepłukać pod bieżącą wodą , delikatnie usuwając zanieczyszczenia z poprzedniej herbaty.
Następnie umieścić go w herbacie gładką stroną do góry.
Na koniec, dodać 100 ml płynu startera (10% w stosunku do roztworu).
Bez startera, czas fermentacji jest dłuższy. Ważne w tym przypadku jest spłukanie octem Scoby przed włożeniem go do herbaty i dodanie łyżki octu do cieczy.
Przygotowany roztwór przykryć gazą lub ściereczką, aby chronić przed zanieczyszczeniem i zabezpieczyć gumką.
Pozostawić słój w spokojnym miejscu, z dala od bezpośredniego światła.

Podczas procesu fermentacji słoik nie może być przesuwany czy przenoszony gdzie indziej.

Po 8-10 dniach na powierzchni herbaty utworzy sie nowy dysk kombuchy. Czasami ten proces jest dłuższy. Zależy to od temperatury otoczenia.

Z utworzeniem nowego Scoby, proces fermentacji może zostać zatrzymany.

Usunąć Kombuchę i przefiltrować nasz probiotyczny napój do szklanych butelek.
Zamknięte butelki, można pozostawić w spokoju na 5 dni w chłodnym miejscu, np. w piwnicy lub lodówce.
W ten sposób, drożdże, które są obecne w herbacie, zmniejszając ich aktywność zmniejszą produkcję gazu, który nie mogąc odparować, przekaże napojowi łagodny mus.

Jak spożywać?

Niektórzy spożywają ja, jako lek trzy razy dziennie, zaczynając od 1 łyżki, zwiększając stopniowo dawkę do pół szklanki. Rano na czczo, potem po głównych posiłkach: obiad, kolacja.

Jeszcze inni wolą wziąć przed posiłkami.
Osobiście biorę, kiedy i jak mi się podoba i nigdy nie miałem jakiegokolwiek z tym problemu.

Ten artykuł jest również dostępny w: włoski

Author: Rita

Share This Post On
;