Witamina C: tarcza ochronna przed przewleklym subklinicznym szkorbutem

Witamina C: tarcza ochronna przed przewleklym subklinicznym szkorbutemWitamina C jest jednym z głównych witamin rozpuszczalnych w wodzie, o silnej aktywności przeciwutleniającej i zdolności do utrzymania stabilności innych witamin: A, E, kwas foliowy, tiamina.

Występuje w formie stałej, czysta forma jest biała, utleniona jest żółtawa.

Kwas askorbinowy lub witamina C występuje w znacznych ilościach w owocach cytrusowych, owocach leśnych, papryce, ogórkach, pietruszce, dojrzałych pomidorach i świeżych ziemniakach.

Witamina C łatwo sie utlenia pod wpływem światła i jest niestabilna termicznie.

Podczas gotowania żywności znaczna jej część jest niszczona, jak również częściowo przechodzi do wody w czasie gotowania.

Straty witaminy C, mamy również, przy obieraniu ziemniaków lub owoców. Ziemniaki stracą mniej, jeśli są one gotowane w mundurkach. W owocach i warzywach, ilość zmniejsza się stopniowo od czasu zbiorów, najdłużej się utrzymuje w owocach cytrusowych.

W żywności utrzymywanej w cieple (stołówki) i paczkowanej, straty witaminy C są prawie całkowite.

Witamina C (acido ascorbico) odgrywa ważna role w wielu niezbędnych funkcjach dla organizmu:

  • Uczestniczy w syntezie kolagenu, hormonów tarczycy, hormonów kory nadnerczy i w aktywacji kwasu foliowego.
  • Bierze udział w syntezie: neuroprzekaźników (serotonina, adrenalina, noradrenalina); karnityny ważnej dla metabolizmu mięśni; katecholamin niezbędnych dla ośrodkowego układu nerwowego.
  • Ułatwia wchłanianie żelaza, faworyzując proces redukcji jonów żelaza obecnych w produktach spożywczych.
  • Zwiększa odporność organizmu poprzez stymulację układu immunologicznego (aktywuje limfocyty, zwiększa mobilność neutrofili).
  • Chroni przed przeziębieniem.
  • Jest silnym antyoksydantem – neutralizuje wolne rodniki zewnątrz i wewnątrz komórkowe.
  • Uczestniczy w rozwoju i tworzeniu błony podstawnej nabłonka.
  • Ma działanie przeciwzapalne, przeciwbakteryjne i przeciw wirusowe.
  • Zwiększa usuwanie cholesterolu, gdyż sprzyja utlenianiu wielonienasyconych kwasów tłuszczowych i zmniejsza utlenianie kwasu linolowego w tkankach.
  • Ułatwia degradowanie substancji toksycznych (pestycydy, trucizny z jadu węży, toksyn produkowanych przez choroby zakaźne, tlenku węgla u palaczy, etc.)
  • Eliminuje skutki toksyczne metabolitów, które gromadzą się w organizmie, działając jako środek przeciwdepresyjny.
  • Zwiększa rozkład i usuwanie histaminy oraz innych odpadów białek komórkowych, uwalnianych przez uszkodzone komórki (oparzenia, rany).
  • Zapobiega tworzenie się nitrozo amin, rakotwórczych dla komórek, pochodzących z azotanów i azotynów znajdujących sie w żywności (wędliny, sery, mięso, ryby).
  • Zabezpiecza DNA komórek przed uszkodzeniem przez wolne rodniki i przed promieniowaniem.

Objawy niedoboru Witaminy C to:

niepokój, zmęczenie, brak apetytu, kruchość naczyń krwionośnych, szkorbut.

Genetycznie człowiek nie posiada enzymu oksydazy L-gulonolactone (GLO) niezbędnego do przekształcania cukru we krwi do kwasu askorbinowego w wątrobie. Z tego powodu, aby przeżyć, ludzie nieustannie potrzebują, egzogennych źródeł witaminy C.
Inaczej jest u innych ssaków, z wyjątkiem świnki morskiej i naczelnych (wyrakowate, lemury, małpy i człowiek), który ten enzym posiadają i są w stanie produkować witaminę C na swoje potrzeby.

Z licznych przeprowadzonych badań naukowych okazało się, że zwierzęta produkują duże ilości witaminy C, około 10 g na 70 kilo wagi ciała. Ilość, która potrafi być o wiele wyższa w trakcie choroby czy pod wpływem stresu.

Jaki możemy z tego wyciągnąć wniosek?

Lekarze polecają tylko 60-80 mg dziennie dla doroślej osoby. Czy naprawdę, może to nam wystarczyć? Wiedząc, że zwierzęta produkują 10 -20 gramów dziennie, zależnie od wagi i kondycji?

Według naukowców z tej dziedziny, aby wyjść z epidemii przewlekłego, subklinicznego szkorbutu, człowiek powinien spożywać ekwiwalentną dawkę, syntetyzowaną przez inne ssaki. Tylko w ten sposób osiągnie korzyści, w utrzymaniu zdrowia, leczeniu chorób i spowolnieniu procesu starzenia.

Aby uzyskać z żywności, porównywalne dawki Witaminy C, do produkowanej każdego dnia przez inne ssaki, wymagałoby to spożycie ogromnych ilości owoców i warzyw, co wychodzi poza zdolności magazynowania i trawienia naszego układu pokarmowego.

Wszystko, co możemy oczekiwać dzisiaj od jedzenia, nawet od najlepszej żywności antyszkorbutowej, jest po prostu, tylko zapobieganiem występowania klasycznych objawów szkorbutu klinicznego, a nie zapobieganiem problemu utajonego chronicznego szkorbutu.

Niektóre prace (tezy) z Archiwum Badań Naukowych.

W 1937 roku węgierski naukowiec Albert Szent-Györgyi, noblista, odkrył witaminę C. Ze swoich badań naukowych doszedł do ważnego wniosku: niedobór witaminy C nie powoduje szkorbutu, lecz całkowity brak witaminy C określa stadium końcowe i następnie szkorbut.

W 1974 roku zostało opublikowane w Medical World News, badanie przeprowadzone przez Blumberga, który stwierdził, że witamina C jest w stanie leczyć zapalenie wątroby od dwóch do czterech dni, dzięki czemu pacjent może natychmiast wrócić do normalnych codziennych czynności. Opisuje, także przypadek podawana askorbinianu sodu doustnie: 5 g rozpuszczone w 200 ml wody lub soku owocowego, co 4 godziny. Około 30 gramów w ciągu 24 godzin, stwierdzając, że wszystkie objawy ustąpiły w ciągu 96 godzin.

Witamina C jest silnym środkiem utleniającym i redukującym. Jej działanie wybielające powoduje zniszczenie lub neutralizacje toksyn bakteryjnych i innych związków organicznych. Odgrywa istotną rolę w systemie utleniania-redukcji w organizmie oraz w produkcji przeciwciał, zachęcając tym samym do rozwoju naturalnej odporności na choroby. W 1948 Nungster i Ames opublikowali, że witamina C znacznie zwiększa aktywność fagocytową krwinek białych we krwi, przed organizmami zakaźnymi.

Kolejny naukowiec, Ginter powiedział, że ostry szkorbut i przewlekła hipowitaminoza C są to dwa warunki, z punktu widzenia metabolizmu, inne. Na podstawie tej tezy w 1939 roku, Food and Life Yearbook, US Department of Agriculture, mówi: „Nawet wtedy, gdy brak jednego zewnętrznego objawu, osoba może być w stanie niedoboru witaminy C, bardziej niebezpiecznego niż sam szkorbut. Jeżeli warunek ten nie zostanie wykryty i skorygowany, nie tylko zęby i kości zostaną uszkodzone, ale całe ciało, z jeszcze bardziej poważnymi skutkami, ponieważ nie będzie je tak łatwo wyleczyć jak szkorbut. ”

SIDS – nagła śmierć łóżeczkowa.

Dotyka dzieci poniżej 1 roku i zazwyczaj przed 3 miesiącem życia. Dzieci pozornie zdrowe, bez objawów są normalnie usypiane, a zostają znalezione martwe.
Śmiertelność wynosi około 17 na tysiąc w Australii. W USA, prognoza jest od 8 000 do 10 000 przypadków rocznie.
Dwóch badaczy Australijskich: Archie Kalokerinos i Glen Dettman po długich i intensywnych badaniach potwierdzili tezę Freda Klennera, że SIDS jest fatalnym przejawem infantylnego szkorbutu, któremu można w prosty i nieszkodliwy sposób zapobiec, stosując askorbinian.

SADS – zespół nagłej śmierci dorosłych.

Nagła i niespodziewana śmierć była znana od wieków, jako końcowy charakterystyczny objaw szkorbutu. W 1753 roku James Lind w książce o szkorbucie przytacza wiele przykładów żeglarzy, którzy nagle i niespodziewanie umierają: „Na morzu, gdzie nie ma warzyw, świeżego mięsa i owoców, prognoza tej choroby jest czasami myląca. Osoby, z wyglądu zdrowe, są w stanie nagle i niespodziewanie okazać niektóre z najgorszych objawów.
Umierając pod wpływem wysiłku, czy też zmian w powietrzu, nie jest łatwo to przewidzieć. Na ogół jednak, zdarza się w pomieszczeniach zamkniętych i z zanieczyszczonym powietrzem.”

Liczne badania przeprowadzone na myszach wykazały korelację między ostrą awitaminozą C i podwyższonym poziomem cholesterolu w całym ciele.
Dr Emil Ginter zauważył, że świnki morskie poddane diecie bogatej w cholesterol, całkowicie wykorzystują witamina C pochodzacą z pokarmu, zaś szczury, które są zdolne do syntezy ich własnej witaminy C, wykazywały wzrost kwasu askorbinowego na poziomie tkanki.
Na podstawie tych obserwacji Ginter kontynuował badania, poddając zwierzęta doświadczalne, o tej samej diecie, podawaniu witaminy C.
Jego wnioski były następujące: z 50 mg witaminy C dziennie, złogi cholesterolu są o 40% niższe niż tam, gdzie zostały podane tylko 5 mg.

Po długich badaniach naukowiec Irwin Stone opisał wadę genetyczną naczelnych, w których wątroba nie jest w stanie dokonać konwersji glukozy we krwi, w kwas askorbinowy.
Wada ta jest spowodowana przez zmutowany gen enzymu GLO (oksydazy L-gulonolactone). Ponadto wszystkie wyższe ssaki posiadające w stanie nienaruszonym ten gen (GLO) opracowały mechanizm sprzężenia zwrotnego (FEEDBACK), który zwiększa syntezę askorbinianu pod wpływem zewnętrznego stresu, urazu lub zakażenia.
Mechanizm, który nie występuje u większości naczelnych, w tym ludzi, powoduje, że askorbinian przyjmuje wartość brakującego hormonu stresu.

Ponizej link do obszernego archiwum historycznego literatury medycznej i naukowej potwierdzające skuteczność kwasu askorbinowego (witaminy C) w profilaktyce i leczeniu chorob u ludzi i zwierzat.

http://seanet.com/~alexs/ascorbate/index.htm

Ten artykuł jest również dostępny w: włoski

Author: Rita

Share This Post On
;